Onder 'Blog' vindt u de inhoud van deze website.

Op deze website treft u onder ‘Blog’ een reeks bijdragen van mijn hand over de meest uiteenlopende aspecten van wat ik versta onder een ‘ouderwetse’ opvoeding, afgezet tegen wat nu gangbaar is. 

 

Niet zozeer als een poging om u ervan te overtuigen dat het nodig is die verloren gegane praktijk nieuw leven in te blazen, maar als een tegenwicht, en relativering, waar die uitgangspunten en praktijk van toen nagenoeg uitsluitend een slechte pers krijgen, waar ik zelf meen er baat bij te hebben gehad. Daarin ben ik niet de enige. Dus hoe moeten we dat nu plaatsen? 

 

Daarbij gaat het minder over de vergankelijke, en eeuwigdurend veranderende normen en waarden, maar meer over de manier waarop we kinderen leren wat mag, en wat niet. En wat moet. En op welke wijze we dienen te reageren als plichten niet worden nagekomen, en wetten worden overtreden. Tevens ga ik in op de vraag welke autoriteit dan het beste is gepositioneerd om corrigerend op te treden, vanuit het kind bezien. 

 

Hoewel ik controverses niet schuw, meen ik dat de basis hoort te zijn dat we allen gehoorzaam zijn aan de wet in het land waar wij wonen, verblijven, of dat ons een paspoort verstrekt. In mijn bijdragen zult u zien dat ik alleen al daarom niet gecharmeerd ben van een oerwoud aan regels en wetten, die elkaar niet zelden tegenspreken, en waarin een advocaat zelfs de weg niet meer weet, behoudens het deelgebied dat hij of zij als specialisme heeft. Hetzelfde geldt, wat mij betreft, voor de praktijk van ‘gedogen’, ‘positief’ discrimineren, en uitleg van de wijze waarop we een wet dienen te begrijpen via scheepsladingen ‘jurisprudentie’. Het doet, in mijn beleving, af aan de rechtszekerheid van de burger.

 

Een complicerende factor voor mij is dat de (vermeende) praktijk van ‘ouderwetse’ straffen in toenemende mate in de belangstelling staat bij volwassenen die er ‘speels’ gebruik van maken, of worstelen met het idee dat zij iets tekort zijn gekomen in dat opzicht. Ik sta open voor vragen en discussie over dat aspect via de mail, maar ik ben niet bevoegd om u als therapeut terzijde te staan. Evenmin is dit ‘blog’ bedoeld als een ‘visvijver’ voor contacten in die richting. De belangstelling voor dat specifieke aspect noopte mij om het apart te adresseren, ook om volstrekt duidelijk te maken dat het iets anders is. Mijn gedachten daarover vindt u in een aparte reeks bijdragen onder de kop 'Rollenspel'. 

 

Waar u leest over een gearchiveerd deel van dit blog, en bijbehorende enquêtes die hier ooit stonden, gaat dat over een reeks bijdragen met een insteek die meer was toegespitst op de (snel slinkende) groep ‘ervaringsdeskundigen’. Mij is gebleken dat de ruimte daarvoor te klein is geworden, en dat dit leidt tot ‘activisme’ en bedreiging waar ik niet zozeer bang voor ben, maar op enig moment moest ik toch constateren dat ik op moest passen niet te eindigen als een Don Quichot. De vrijheid van meningsuiting koester ik als het ultieme recht van de mens, en de enige mogelijkheid om ons als gemeenschap vooruit te helpen, en haat, oorlog, moord en doodslag te voorkomen. ‘Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht’, schreef de verzetsstrijder H.M. van Randwijk terecht.

 

Via de mail kunt u mij bereiken met inhoudelijke kritiek, mits fatsoenlijk geformuleerd, voor aanvullingen, eigen ervaringen en met vragen. Dit ‘blog’ is geen aangenomen werk, en het bevat geen ‘agenda’. Het levert geen inkomsten op, en aanbiedingen voor het plaatsen van reclame zijn niet welkom. Ik hecht eraan u er op te wijzen dat u mijn bijdragen dient te lezen als ‘geïnformeerde lekenpraat’, en niet als een ‘instructie-handboek’. Uw individuele ervaring en standpunt is mij meer waard dan enig politiek vergezicht.

Neem hier goede nota van

In tal van bijdragen op dit blog roep ik bezoekers op om zich te houden aan de wet. En dat is met inbegrip van het verbod om gebruik te maken van de 'opvoedkundige tik'. Ik hecht er aan dat hier nog eens nadrukkelijk onder de aandacht te brengen, en te benadrukken dat ik daar strikter in ben dan de wetgever, die ruimte laat voor coulance waar mensen hun geduld verliezen. Waar ik geen afstand neem van de gunstige effecten van slaag als straf, gaat dat exclusief over de beleving van mensen die opgroeiden vóórdat die wet in 2007 werd geïntroduceerd, of waar mensen elders opgroeiden, en zonder te ontkennen dat anderen door slaag als straf werden getraumatiseerd. Repressie van pogingen het fenomeen te analyseren en de persoonlijke beleving in een complexe wereld in zijn juiste context te plaatsen dient geen enkel doel, en is contraproductief voor wie het belang van de samenleving als geheel op het netvlies heeft staan.