Als je het kapot maakt, is het van jou

Hoe richt je een land in? Na wéér een moordaanslag begint de twijfel in ons land toe te slaan. Zijn we wel op de juiste weg? En wat is precies de oorzaak? Leg uw oor te luister, en uit alle hoeken en gaten stijgen gratis adviezen op. Strengere straffen. Verdere erosie van de privacy, om verdachten al eerder in ‘close-up’ in de gaten te kunnen houden. Vaker fouilleren op straat. Bepaalde etnische groepen het land uitzetten. Bepaalde muziek en de daarmee samenhangende ‘jongerencultuur’ verbieden. Gewelddadige films en spelletjes verbieden. Het gebruik van drugs verbieden. Of juist vrijgeven. Meer bemoeienis van ‘jeugdzorg’. Minder bemoeienis van ‘jeugdzorg’. Meer subsidie voor zekere projecten. Meer geld naar universiteiten voor ‘onderzoek’. Meer politie. Minder politie. Of (zelf-) censuur om mensen met een ‘kort lontje’ niet uit te lokken. Persoonlijke bescherming voor mensen die beroepshalve mensen tegen de haren in strijken en voor ‘rotte vis’ uitmaken, of hen bedreigen.

 

De lijst is lang. De voorstellen tegenstrijdig, menselijkerwijs niet uitvoerbaar, of ze genereren schade en trauma voor mensen die geen gevaar zijn voor anderen, en maken van de maatschappij een gevangenis. Zekere keuzes in het verleden zijn nu niet meer terug te draaien zonder een burgeroorlog te ontketenen. En zekere partijen die in het verleden hun verantwoordelijkheid namen voor het afleveren van naar behoren opgevoede jong-volwassenen geven ‘niet thuis’, omdat ze geconditioneerd zijn met andere, ‘moderne’ uitgangspunten, en het niet langer hun probleem is. 

 

Rond de enquêtes die hier ooit stonden noteerde ik bij een bepaald voorval dat het opgebrachte gedrag, dreigen met een mesje, ‘universeel’ werd afgewezen, destijds, in de ‘Ouderwetse’ tijd, en in het ‘hier en nu’. De inkt was nog niet droog, bij wijze van spreken, of die stelling werd gelogenstraft. Hoewel ik in die enquête wel de mogelijkheid had geboden van ‘geen straf’, was dat geen handreiking naar mensen die dreigen met een mesje niet zo’n punt vinden. Maar in bepaalde kringen binnen onze hedendaagse maatschappij vinden we (jong) volwassenen die het ‘begrijpen’, dat dreigen met een mesje, of wat dan ook. En zo zijn er ook mensen die het ‘begrijpen’ als iemand een aanslag pleegt. Of dat nou is uit hoofde van ‘eerwraak’, of omdat iemand het nodig vindt om een ‘voorbeeld’ te stellen, of iemand de mond te snoeren die ‘onhebbelijke’ dingen zegt. 

 

Laat er die waaier aan gratis adviezen op los, en de kans is groot dat je de zaak alleen maar erger maakt. Als ik een cynische bui heb moet ik mijzelf ervan weerhouden te denken dat dat ook de bedoeling lijkt te zijn. Van een afstandje zie je het bos, maar van dichtbij zie je slechts bomen. In de bijdragen waarin ik mijn licht liet schijnen over een zekere mentaliteit waarbij iemand er voor kiest om moordenaar te worden, omdat het status oplevert, en met een beetje geluk betaalde interviews, een contract voor een boek, en een film of documentaire, en een eigen ‘fanclub’, stelde ik al dat enige bij wet vastgelegde ‘straf’ niet altijd een straf is, maar ook een beloning kan zijn. Dat geldt uiteindelijk voor iedere straf, met inbegrip van ‘Ouderwetse’ straffen, en om die reden heb ik dat hier op deze website ook ‘postuum’ aan de orde gesteld, na het overlijden van die ‘Ouderwetse’ straffen die niet langer getolereerd werden door de wetgever, ook al was de burger er nog niet (helemaal) klaar mee. 

 

Achteraf reconstrueren hoe iemand tot zijn of haar daad kwam, wie inspireerden, wie gedoogden, wie ‘positief’ discrimineerden, wie subsidieerden, en wie een oogje dichtknepen, terwijl ze beter hadden moeten weten, is al een hachelijke onderneming. In het bijzonder als de dader zelf geen zicht heeft op het eigen gedrag als iets dat schadelijk was, het geld en de aandacht nog zijn of haar kant op komen, en ‘top-advocaten’ zich verdringen om een kans hem of haar te verdedigen. Deze bijdrage wordt geïnspireerd door eigenbelang, waar ik wil voorkomen dat mensen denken dat ik mij bevind in dat leger met roependen in de woestijn, met als advies om ‘Ouderwetse’ straffen weer terug te brengen. Sorry, maar zo werkt het dus niet.

Go Back