Boa of Bobby

Nu iedereen met een mobiele telefoon filmpjes kan maken, en die zelfs in 'real time' door kan sturen naar een televisiezender, krijgt 'incidentenpolitiek' vleugels. Op beelden van een anonieme bezoeker van het strand in IJmuiden is te zien dat jongeren zich verzetten als één van hen door 'Boa's' wordt afgevoerd. Volgens de media heeft één 'Boa' zich in het ziekenhuis moeten laten verzorgen. En nu is het hele land in rep en roer.

 

Al veel langer vragen 'Boa's' om wapens. Meer in het bijzonder een 'wapenstok' en 'pepperspray', om zichzelf te kunnen verdedigen. En er dreigt nu een staking van 'Boa's', net op het moment dat Nederland zich opmaakt voor het heropenen van de horeca, maar met beperkingen waar die 'Boa's' op toe moeten zien. U heeft wellicht het idee dat ik de kant van de 'Boa's' kies, en graag zou zien dat ze hun zin kregen. Maar zo zit ik er niet in. Het is complex.

 

In mijn eigen jonge jaren bestond in Engeland nog de ongewapende 'Bobby'. De traditionele agent met de helm en loodzware dienstkleding die weliswaar een 'wapenstok' had, maar geacht werd daar geen gebruik van te maken, anders dan in hoge nood. Vele Nederlandse 'dienders' in die tijd hadden wel een wapen, maar als ze op hun 'opa'-dienstfiets hun rondes deden lag dat wapen in veel gevallen in de kluis op het bureau, omdat ze als de dood waren slachtoffers te maken. U zegt terecht: 'Dat waren andere tijden….'. Maar zou het niet raadzaam zijn die weer te doen herleven, inplaats van verder te escaleren?

 

Over het incident in IJmuiden weet ik verder niets. Iemand op de televisie zei dat jongeren van de pier sprongen, en dat de 'Boa's' hen vertelden dat dat niet mocht. En dat ze hen op enig moment vroegen zich te legitimeren, en een jongen die dat niet kon, of niet wilde, in de boeien sloegen. Nou zag ik op dat filmpje uitsluitend jongeren in zwemkleding, en als ik zelf niet meer aan heb dan mijn zwembroek moet men mij ook niet om mijn legitimatiebewijs vragen. Ik zeg niet dat die jongeren het recht hebben om die 'Boa's' aan te vallen als die een probleem laten escaleren, maar de narigheid met filmpjes is dat ze bijna altijd een vertekend beeld geven van een voorval. In het bijzonder als ze beginnen op het moment waarop het eigenlijk al compleet uit de hand gelopen is. 

 

Hier geldt wat ik eerder ook schreef over het 'stamtafeloordeel'. U en ik zijn geneigd ons uit te spreken over een misstand op grond van de aangeleverde informatie, waarbij we ontbrekende elementen invullen zonder er bij na te denken, gebaseerd op eigen ervaring en verhalen van anderen die 'passen' op wat we zien, en wat een nieuwslezer erbij zegt. Dan hoor je 'gasten' in een studio uitroepen: 'Waar zijn die ouders!' Hoezo? Die jongeren waren, zo te zien, vijftien of ouder. Die gaan niet met hun ouders naar het strand. Althans, ik niet toen ik zo oud was. 

 

Hoe kan het nou dat als je in die tijd gesommeerd werd door een agent, in een loodzwaar uniform, om ergens mee op te houden, of om je bij hem te vervoegen, je daar zonder de dreiging van een tik met een wapenstok, of een wolk pepperspray gehoor aan gaf? Omdat je wist dat er thuis wat 'zwaaide' als diezelfde agent later op de dag bij je ouders aanbelde omdat je hem de 'middelvinger' had gegeven. Die agent hoefde niet achter jou aan te rennen, en haalde het ook niet in zijn hoofd om je in de boeien te slaan als er geen acuut gevaar dreigde. Hij was bijna altijd alleen op patrouille, dus 'versterking' was er niet om in te roepen. Hij had ook geen mogelijkheid om te bellen. 

 

Die 'Ouderwetse' agent was dus hoe dan ook al veel kwetsbaarder dan de huidige 'Boa's', die op patrouille nagenoeg altijd samen zijn, dus ook dubbel zo duur voor de samenleving. En die via een mobiele verbinding in een oogwenk contact hebben met de 'centrale'. Die kwetsbaarheid maakte hen echter niet minder effectief, maar eerder effectiever, en minder snel bereid om de escalatie te zoeken. In de tijd die verstreek tussen een incident, en het moment waarop hij aanbelde bij je ouders, moest hij nog achterhalen wie je was en waar je woonde, door getuigen daarnaar te vragen, en kon hij nog eens nadenken over zijn eigen optreden. Misschien ook onhandig, om jongeren in zwemkleding te vragen om een legitimatiebewijs? En hoe zat dat met 'van de pier afspringen'? Hoe urgent was het om daar een halt aan toe te roepen? Wat zeiden die getuigen daarvan? Stond hij zelf niet voor aap, als hij bij die ouders aanbelde om zijn beklag te doen? 

 

Ja, ik erken dat het systeem van destijds stond, of viel, bij de bereidheid van ouders om te helpen de naleving van wetten en regels af te dwingen, door hun kinderen te straffen als ze er een potje van maakten. En dat die ouders ook thuis moesten zijn als die agent een beroep op hen deed. En dat die ouders ook de vrijheid moesten hebben om te straffen op een manier die effectief was. En dat het alleen kan als de wetten en regels ook begrijpelijk zijn, en consequent worden nageleefd. Dus dat het in deze tijd niet meer kan, omdat aan al die voorwaarden al veel langer niet meer wordt voldaan. Niet in de laatste plaats door de gretigheid van politici en bestuurders om na elk incident weer nieuwe wetten, regels of maatregelen af te kondigen. En 'handhavers' steeds zwaarder te bewapenen, met onrealistisch hoge straffen, die in het geval van jongeren ook nog eens niet die jongere treffen, maar de ouders die op kunnen draaien voor de boetes, nadat de 'schikking' op de deurmat valt. 

 

Roepen ze hun zoon of dochter vervolgens ter verantwoording, dan heeft die vermoedelijk een ander verhaal in de aanbieding dan de 'Boa' die het verbaal uitschreef, mede gestimuleerd door de 'targets' die ze hebben meegekregen om de kas van de gemeente te spekken. Dat 40% van de uitgeschreven processen verbaal 'wegens corona' weer teruggestuurd worden door het 'Openbaar Ministerie', en nooit uitmonden in een boete, schaadt de geloofwaardigheid van die 'Boa's' ook. 

 

Mijn stelling is dus eigenlijk niet dat er ergens iets niet helemaal goed is gegaan. Maar dat het hele systeem tot in de kern verrot is. Op papier ziet het er nog goed uit, maar in de uitvoering is het om te janken. Ook omdat we zo sterk de neiging hebben om niet terug te keren op onze schreden als een 'verbetering' niet blijkt te werken, maar om die disfunctionele 'verbetering' weer verder te modificeren in de hoop dat het dan wél gaat werken. Overigens bestaat de klassieke 'Bobby' in Engeland ook allang niet meer, want ook daar is alles 'gemoderniseerd' en 'verbeterd'. Meer 'handhavers', meer wapens, meer camera's, meer boetes, meer wetten en regels zullen wel ergens goed voor zijn, maar niet voor de samenleving als geheel.

Go Back