De geïnverteerde moraal

Iemand die ze niet 'allemaal op een rijtje' heeft, kun je niet verantwoordelijk stellen voor zijn of haar daden. Diegene is weliswaar 'gewetenloos', maar door het ontbreken van een referentiekader is hij of zij niet 'toerekeningsvatbaar'. Wel is het zaak dergelijke mensen weg te houden uit leidinggevende posities, de rechtspraak, en het landsbestuur, anders zijn de rapen gaar. 

 

Bij de vorige zware recessie, als gevolg van onverantwoordelijkheid bij banken en financiële instellingen, besloten we die banken en instellingen te 'redden', wat neerkwam op het belonen van verwijtbaar gedrag. Als er al bankiers het veld ruimden, hoefden ze hun eerder bijeengeschraapte vorstelijke 'vergoedingen' niet terug te storten, en kregen ze juist een mooie 'vertrekregeling'. Daarnaast vonden ze moeiteloos weer onderdak bij andere ondernemingen die brood zagen in hun 'expertise'. 

 

Deze keer is het nóg erger, en vragen de bestuurders en 'experts' die hadden moeten voorkomen dat het virus ons land zou bereiken, offers van alles en iedereen. En in sommige gevallen vragen ze geen offers, maar eisen ze die. Onder andere van het personeel van dodelijk getroffen bedrijven, in ruil voor 'steun' die geen steun is, maar een garantie op een lening, die de bedrijven uiteindelijk terug zullen moeten betalen, mét rente. Niemand in die kringen komt op de gedachte om zélf een fors offer te brengen, omdat de belastinginkomsten, waaruit hun salaris wordt betaald, in rap tempo teruglopen als gevolg van hun falen. 

 

Sterker nog, thuiswerkend vinden ze volop tijd om ruzie te maken binnen hun eigen partij, en plannen te smeden voor een greep in de kas ten bate van hun eigen hobbies. Waaronder het knevelen van commerciële bedrijven en particulieren zonder directe aanleiding, maar omdat ze die bedrijven en burgers nu in de tang hebben. Waarmee ik mij, voor alle duidelijkheid, niet uitspreek tegen logische beperkingen die gericht zijn op het terugdringen van dat virus. Sterker nog, ik begrijp niet waarom je dat vuurtje gaande zou willen houden, zoals blijkt uit de plannen die er nu liggen. Waarom niet totaal isoleren en vervolgens 'uitstampen', zodat we weer normaal kunnen doen? 

 

Het antwoord daarop is dat 'men' de 'maatregelen' zat is. Liever veel meer doden, en langdurige schade aan de economie, met blijvende restricties op allerlei gebied, dan nú doorpakken. De bijdragen hiervoor, over een maatschappij waar geld te verdienen valt met klagen, had ik al eerder kunnen schrijven, want als trend is dat al veel langer zichtbaar. Maar u zult zien dat het door deze pandemie nu de norm wordt. U gaat meer, véél meer betalen voor goederen en diensten, en zonder een vorm van subsidie bent u degene die met de rekening blijft zitten. Subsidie moet u echter ruim zien. Het betreft al het 'centraal gedistribueerde geld', dus met inbegrip van overheidsopdrachten. Van de centrale overheid, van 'Brussel', maar ook van de provincie of gemeente. 

 

Met 'Ouderwets' heeft dat slechts in de marge iets te maken. Althans, zoals ik 'Ouderwets' hier gebruik. Als een opvoedkundige methode gericht op verheffing, waarbij gebruik wordt gemaakt van straf, naast belonen, om dat doel te bereiken. Ik heb steeds benadrukt dat daarbij de normen en waarden die door de ouders werden bijgebracht wel degelijk konden verschillen. De Katholieke, Protestantse, Socialistische en Liberale normen kenden soms grote verschillen, maar over de methode was men het, in grote lijnen, wel eens. Je kunt, met andere woorden, ook 'Ouderwets' opvoeden om je kind te leren effectief te 'klagen', als je meent dat de samenleving die we dan krijgen verheven is. 

 

Op de vraag of je kunt stellen dat dit 'gekkenhuis', in mijn eigen optiek, het gevolg is van de 'Moderne' opvoedkundige methode, of dat het eerder andersom is, kun je eindeloos discussiëren. Een verband ligt wel degelijk voor de hand, ook al omdat gesubsidieerde, in klagen bedreven voorvechters hierin zo'n belangrijke rol hebben gespeeld. Uit de opening mag u afleiden dat ik meen dat er geen sprake is van verheffing, maar van (decadent) verval, en ik zie niet hoe een samenleving kan functioneren op deze basis. Maar, laat maar zien dan!

Go Back