Graag een pak slaag

Een categorie mensen die het nog zwaarder heeft dan degenen die menen baat te hebben gehad bij slaag als straf, of enige andere in onbruik geraakte straf, dat zijn de mensen die menen dat ze er baat bij gehad zouden hebben, als het op hun pad was gekomen. Door 'vriend' en 'vijand' weggezet als onversneden masochisten met een zekere 'lust'. En doorverwezen naar die 'belevingswereld', zolang die nog niet buiten de orde is geplaatst, of anders naar de psychiater. Dus houden ze zich gedeisd. Is dat verstandig?

 

In het gearchiveerde gedeelte van deze website heb ik al een poging gewaagd om zo'n 'mindset' in kaart te brengen, waarin niemand ooit zal slagen, omdat elk afzonderlijk geval anders is. Waar ik er mijn licht over liet schijnen, had ik het opgehangen aan concrete verhalen van mensen die mij benaderden via de mail, en verhalen elders in de media. Dat alles zonder mij op te werpen als psychiater, waarvoor ik de kwalificaties mis. Mijn betoog kwam er op neer dat 'lust' als inspiratiebron een bestaand fenomeen is, maar dan doorgaans niet leidt tot het omarmen van het idee dat men als kind slaag voor straf had moeten krijgen. Sterker nog, als regel vinden mensen die er zo inzitten dat ronduit weerzinwekkend, en velen zijn uitgesproken tegenstanders van slaag als straf. Activisten zelfs. En dat begrijp ik. 

 

In bepaalde gevallen lijkt 'lust' een 'excuustruus'. Een argument dat er met de haren bij wordt gesleept, waar 'masochisme' vooralsnog 'salonfähig' is, maar een behoefte aan daadwerkelijke straf (welke straf dan ook), in het geheel niet. Waar zo'n behoefte concreet één bepaald type straf aanwijst, of een categorie 'Ouderwetse' straffen die niet langer in de aanbieding zijn, en waar men ook geen ervaring mee heeft, is het lastig hard te maken dat men er baat bij gehad zou hebben. Hoe bepaal je dat dan? 

 

Maar dat geldt natuurlijk net zo goed voor mensen die menen dat bepaalde straffen die ze wél kregen niet deugden, en dat andere straffen, of géén straf, wél het gewenste resultaat hadden gehad. We kunnen ons leven niet over doen. Het blijft in het beste geval een inschatting. Waarbij ik altijd weer opmerk dat vele jaren later alsnog 'testen' of die gevoelens en gedachten juist waren, door je onder te dompelen in 'rollenspel', zelfbedrog is. Zo werkt het niet. En dat geldt net zo goed voor degenen die rondlopen met het idee dat een pak slaag wel iets voor hen was geweest, als voor degenen die juist menen dat een alternatieve aanpak wél had gewerkt, waar het pak slaag dat ze kregen voor hen een vorm van mishandeling was. Je kunt aan zo'n 'rollenspel' een 'goed gevoel' overhouden, dat je gebruikt om je reeds gevormde oordeel te versterken, maar je bent nu niet dezelfde die je destijds was, noch is de situatie van destijds natuurgetrouw na te bootsen. Dat is geen oordeel over de vraag of iemand zich over moet geven aan 'rollenspel', maar wel een waarschuwing voor het projecteren van die ervaring op wie je ooit was. 

 

Accepteren dat je het nooit zult weten of een bepaalde straf goed, of beter zou zijn geweest is domweg onvermijdelijk. 'Leef ermee!' Erover praten kan echter wel zinvol zijn, als dat veilig kan. Met een partner, of iemand die je vertrouwt en respecteert. Niet noodzakelijk iemand met ervaring. En kies voor een therapeut als het je leven beheerst. Besef dat het beeld dat je je ervan hebt gevormd in de praktijk dramatisch anders geweest zou kunnen zijn, en dat het hoe dan ook geen plezierige ervaring geweest zou zijn. Dus waar komen die gevoelens, sentimenten, emoties en gedachten dan vandaan die jou het gevoel geven dat het goed voor jou geweest zou zijn? Welk gedeelte was dan beter dan de actualiteit? Op welke manier? 

 

Dergelijk zelfonderzoek is voor velen angstaanjagend, en het behoeft geen betoog dat het problemen op kan leveren als je de verkeerde persoon als 'sparringpartner' gebruikt. Dat kan autonoom een goed argument zijn om uit te zien naar iemand die geheimhoudingsplicht heeft. Maar zo'n formele 'setting' maakt direct een patiënt van iemand, en dat is onplezierig, en ook niet passend in het gros van de gevallen. 

 

Speurend naar patronen bij mensen die in die categorie van 'Graag een Pak Slaag' vallen, heb ik nooit iets gevonden van een gemeenschappelijke noemer. Het zijn vrouwen en mannen, van alle leeftijden, met allerlei opleidingen, en achtergronden. Sommigen vertellen dat ze altijd al 'geweten' hebben dat het wel bij hen zou hebben gepast. Anderen bereikten die conclusie pas later. Een enkele keer is er een concreet moment waarop het passend was geweest, maar niet gebeurde. Sommigen dachten altijd dat de dag nog wel zou komen, en ineens waren ze er te oud voor. Anderen hadden ouders die gruwden bij het idee. Ook al lopen ze rond met die 'Graag een Pak Slaag' notie, wil dat nog niet zeggen dat ze een tegenstander zijn van het bestaande verbod op de 'Opvoedkundige Tik'. Maar anderen zijn ware 'spijtoptanten' die denken dat hen iets is onthouden wat eigenlijk een goede ervaring zou zijn voor ieder kind. 

 

Overigens bleek destijds uit de enquêtes die hier ooit stonden niet dat de 'Graag een Pak Slaag'-groep onder de bezoekers erg groot was. En ik heb ook geen concrete aanleiding om aan te nemen dat die groep nu groter is dan destijds. Maar als bepaalde manieren van doen in onbruik raken, en een slechte naam krijgen, prikkelt dat onveranderlijk de nieuwsgierigheid van mensen die zich dan afvragen hoe dat geweest zou zijn, en dan kan het antwoord op die vraag ook 'ongemakkelijk' zijn. Dat soort tegendraadse en als regel verborgen stromingen kan een eigen leven gaan leiden, om zich vervolgens op enig moment te manifesteren als een bevrijding wanneer het deksel van de hogedrukpan gaat, met als effect dat degenen die zich er een té romantisch beeld van hebben gevormd, 'los' gaan als ouders die hun eigen kinderen trakteren op wat hen is onthouden. En dat is niet goed. 

 

Besef dat jouw eerlijke gevoelens, sentimenten, emoties en gedachten uniek zijn voor jou. Ze kunnen keurig in je 'comfort-zone' passen, en je inschatting kan 'Bulls-Eye' zijn. Ook waar je tot de 'Graag een Pak Slaag'-groep behoort. Maar dat zegt niets over anderen. Dus praat erover. Denk erover na. Lees erover. Maar voorkom wildgroei!

Go Back