Het gaat u allen goed

In mijn ijver om de weg vrij te maken voor het stoppen van deze website ben ik gul met excuses. Ik begrijp het als mensen die steun zochten in de artikelen die ik hier het licht liet zien teleurgesteld zijn in mij, omdat ik capituleer. Voor hen zal het een 'Galileo Galilei'-act zijn, waar zij 'heldenmoed' en 'opofferingsgezindheid' hadden verwacht. Een concessie aan het 'dogma' van lieden die het verprutsen door niet te willen zien wat voor hun neus ligt. 

 

Om te beginnen heb ik geen aanwijzingen dat die mensen bestaan. En dan bedoel ik niet dat ik denk dat ik de enige ben die denkt zoals ik denk, en die zulke ervaringen heeft als ik beschreven heb, maar ik kan niet weten of zij deze website op enig moment zijn tegengekomen, en daarna gebleven zijn, door het gebrek aan 'feedback'. Iets wat ik hen niet kwalijk neem, en wellicht is de oorzaak eerder 'technisch', waardoor mails mij niet bereiken. Maar dan zou de 'spam' ook niet binnen komen, dus dat lijkt mij sterk. 

 

Belangrijker evenwel is dat ik moeite heb gedaan om te voorkomen dat ik een 'fanclub' zou krijgen. Je bestrijdt 'dogma' niet met 'dogma' als je emancipatie nastreeft. Emancipatie in de klassieke betekenis, van mentale groei en een verbetering van het 'lot' van de mens door onze 'bestiale' impulsen onder controle te krijgen middels 'disciplinering'. En dan doel ik niet op indoctrinatie, en een weelde aan 'gehoorzaamheidstests' zoals we die nu langs zien komen in de strijd tegen een weerbarstig virus, maar de 'discipline' die nodig is om zélf keuzes te leren maken op rationele gronden, na je te hebben verdiept in de argumenten. Ik kan, met andere woorden, niet uw 'leider' zijn, want dat zou vloeken met mijn uitgangspunt. 

 

Daarom ben ik die mensen, voorzover ze bestaan, geen excuses verschuldigd. Ze zijn hun eigen 'baas'. Ze kunnen het stellen zonder herder, wat echter niet betekent dat ze het belang van de kudde opzettelijk zullen schaden. Ze zouden, als ze in mijn schoenen stonden, dezelfde keuze maken als ik. Ze zouden zich niet opdringen aan de kudde. Er niet voor gaan staan. Niet in de weg gaan lopen, als de kudde een weg kiest die richting afgrond voert, vanuit hun eigen optiek. Ik red mijzelf niet van de brandstapel door de kudde te laten gaan in de richting die de kudde verkiest. Aan de hand van de herder die zij vertrouwen. Ik erken dat het heel wel mogelijk is dat zij 'gelijk' hebben, en ik 'ongelijk'. Mijn inzichten zoals ik die hier met u heb gedeeld de afgelopen jaren zijn van een geheel andere aard dan de vraag of de aarde om de zon draait, of de zon om de aarde. 

 

Als 'zonderling' wens ik de andere 'zonderlingen' het beste op hun eigen pad naar de toekomst, en als ik iets heb bijgedragen aan hun emancipatie dan ben ik daar dankbaar voor. Erkenning is niet mijn doel. En voorzover ze in het verleden wel 'feedback' hebben gegeven, dank ik hen daarvoor hartelijk, maar voel ik mij niet verplicht. Het betrof in alle gevallen een vrijwillige uitwisseling van ervaringen en inzichten, en geen petities aan iemand met macht of ambitie. 

 

Zo, nu denk ik dat ik er wel klaar mee ben. Het gaat u allen goed. Geniet van de 'Strenge Lockdown', en wat er nog in de pijplijn zit, en ik hoop dat u fysiek en geestelijk gezond blijft, en wegblijft van het idee dat u 'zonderlingen' de pas af moet snijden om niet te worden herinnert aan een tijd waarin iedereen nog vrij was van overheidsbemoeienis en de tucht van de 'experts'.

Go Back