Partir, c'est mourir un peut

'Partir, c'est mourir un peut'. De voorgenomen sluiting van deze website krijgt nu vaste vormen. Er kwam welgeteld één reactie op de aankondiging, wat voor mij bevestigt dat deze hele website feitelijk irrelevant is in het hier-en-nu. Omdat het contract met de 'provider' nog even doorloopt, heb ik geen haast, maar ik zie niet dat ik nog op mijn besluit terugkom. Toch zie ik het niet als 'een beetje sterven', en het is maar de vraag of je van een 'vertrek' kan spreken. 

 

Voor mijzelf verandert er niks. Althans, niet door deze beslissing om te stoppen met deze website. Er verandert van alles, en in een moordend tempo. Je bent net gewend aan een setje nieuwe regels, of het is alweer anders. Mijn hele kijk op de mens, en de maatschappij, is ongeschikt voor zo'n 'grabbelton-realiteit', die zich voortsleept van persconferentie naar persconferentie. Noch mijn oorspronkelijke insteek, met een focus op individuele ervaringen, en een eigen oordeel over de vraag of educatieve ingrepen zoals beschreven per saldo 'goed' waren, of beter hadden gekund, als de 'maatschappijkritiek', of de uitstapjes richting 'rollenspel' als een vooraankondiging van de wereld die komen gaat, hebben nu nog betekenis. 

 

U bent met andere dingen bezig. Zelfs als u ooit leefde bij de gratie van een visie op de mens, of die nou religieus/spiritueel, ideologisch of wetenschappelijk was geïnspireerd, dan leeft u nu nog slechts van dag naar dag. En wat u gisteren deed, doet u vandaag niet meer. Maar misschien over een maand weer wel. De keuze is ook niet aan u. En het is ook niet logisch. Elementen van wat er van u wordt verwacht kunt u niet plaatsen, of u begrijpt er hoe dan ook helemaal niets meer van, omdat bepaalde problemen zo eenvoudig op te lossen zouden zijn, maar dan wordt van u exact het tegenovergestelde verwacht. In die omgeving is zelfs het woord 'opvoeding' zonder betekenis. Exact hetzelfde gedrag is in de ene context goed voor een schouderklopje, en heldenstatus, en in de andere context eindig je in een cel, en verdwijnt je leven door het putje. Gisteren nam je je kinderen mee naar een standbeeld van een ware held, en vandaag trek je dat beeld van zijn sokkel. Er is objectief niets veranderd. Maar 'goed' en 'fout' zijn kermisattracties geworden. Spelingen van het lot.

 

Hoewel ik mij aanpas, 'vertrek' ik niet. Ik maak mijzelf onzichtbaar, in de massa. Exact om niet 'te sterven', als het moment aanbreekt waarop ik gedwongen zal worden te 'buigen', of te 'barsten'. Ik heb mij hier nooit opgeworpen als degene die u bij de hand zou nemen, dus ik laat u ook niet 'barsten'. Mijn afscheid van deze website is zonder rancune, zoals ik al schreef. Degene met 'alle antwoorden' zou verbitterd zijn, en zich beklagen over de 'passiviteit' van zijn 'volgelingen'. Zo zit, en zat ik er niet in. Ik vind mijzelf niet 'te goed' voor deze wereld. Deze wereld is wat hij is. U bent wie u bent. U bent mij geen verantwoording verschuldigd.

 

Tot februari, zo is het plan, houd ik deze website nog open, met de bijbehorende email-adressen. Daarna zet ik er een punt achter. Ik dank eenieder die de afgelopen jaren via 'comments', enquêtes en de mail heeft bijgedragen, met inbegrip van de mensen die het nadrukkelijk niet met mij eens waren, of die het hele concept door een 'speelse' bril bekeken. Ik heb veel van u geleerd. Het gaat u goed!

 

Naschrift: Als de 'domeinnaam' weer vrijkomt, na februari, bestaat de kans dat iemand anders een website opzet met deze naam. Het is belangrijk om u te realiseren dat het niet mijn website zal zijn, en de eigenaar kan volledig andere plannen hebben, en uit ander moralistisch/ethisch hout gesneden zijn dan ik. Wees dus voorzichtig!

Go Back