Schilderen met een grove kwast

Mijn kennis van de wereld van het 'witte doek', de televisie, en de productie van materiaal voor volwassenen is anekdotisch. Verhalen uit de krant, in televisieprogramma's, en op het internet. Vele niet echt betrouwbaar. Als iemand die betrokken was bij de productie van 'volwassen materiaal' ooit contact met mij heeft gezocht, dan heeft diegene dat er nooit bij vermeld. Ik kan mij dus niet voor laten staan op geprivilegieerde kennis over wat acteurs, actrices, regisseurs en producenten beweegt om de schouders onder bepaalde films, series en 'producties' te zetten. Mijn idee daarover kan bezijden de realiteit zijn. 

 

Niet alle acteurs en actrices geven gehoor aan een roeping. Sommigen rollen er haast bij toeval in. Velen kunnen er niet van rondkomen. De besten zijn in staat om zich in te leven, en een 'type' neer te zetten dat weinig of niets uitstaande heeft met henzelf. Anderen acteren eigenlijk niet, maar zijn gewoon zichzelf. De beste acteurs hebben de rollen voor het uitzoeken. Ze kijken daarbij niet slechts naar de rol, maar ook naar de naam en faam van de regisseur, en het kapitaal van de producent. Het is niet onredelijk om te stellen dat veel acteurs en actrices 'te koop' zijn. Bereid om over zekere morele en ethische bezwaren heen te stappen als het geld 'goed' is. Anderen zijn kieskeuriger, en bang voor schade aan hun 'imago'. 

 

In het gros van de gevallen zal een acteur of actrice een script voorgelegd krijgen, het lezen, waar nodig erover onderhandelen om bepaalde scenes eruit te knippen, of toe te voegen, maar sommigen kunnen alleen maar 'ja' of 'nee' zeggen. Zekere tussenpersonen met geld en macht corrumperen het beeld, door apart offers te vragen van acteurs en actrices in ruil voor een rol. Als een acteur of actrice rijk geworden is van eerdere films, en de 'merchandising' van het 'merk' dat ze zijn geworden, zijn zij het soms die het initiatief naar zich toetrekken, scriptschrijvers engageren, regisseurs inhuren, of zelf knippen en plakken. Zo nu en dan komen er verhalen los van acteurs of actrices die achteraf ontevreden zijn over de manier waarop ze zijn 'neergezet'. 

 

Over hoe het in de wereld van het 'volwassen vermaak' toegaat doen ook vele verhalen de ronde. Acteurs en actrices die zelf staan te dringen om een bepaalde rol te mogen vervullen, met daarnaast acteurs en actrices die worden overgehaald. Ik heb zelfs bij benadering geen idee hoeveel geld daar in omgaat, maar het is mijn indruk dat de acteurs en actrices er als regel niet echt rijk van worden. En dat is dan naast de categorie 'amateurs' die er helemaal niets aan verdienen, maar die ernaar snakken om 'in beeld' te komen, en zelf de camera ter hand nemen, om het resultaat op het internet te zetten. De motivatie van de één, of de ander, kan hemelsbreed verschillen. Onvergelijkbaar zijn, terwijl ze voor het oog een identieke rol vervullen. 

 

Ook degenen die zelf iets produceren verliezen de grip op wat er met het materiaal gebeurt nadat het eenmaal op het internet is geplaatst. Commerciële uitbaters maken er dankbaar gebruik van, de 'data' die verzameld worden via de diverse sites zijn bruikbaar voor mensen op zoek naar geld. En wildvreemden knippen en plakken als het materiaal niet expliciet auteursrechtelijk beschermd is, en plaatsen er eigen teksten bij. Niet zelden teksten waar de oorspronkelijke producent zich vermoedelijk helemaal niet in herkent. Zelfs met enig afgrijzen kennis van neemt. Maar traceren waar dat materiaal allemaal terecht komt, en wie er wat mee doet, is voor een enkele amateur niet doenlijk. En dan zijn er ook nog de schoften en loeders die privé-materiaal 'on-line' zetten om wraak te nemen. 

 

Deze, en mijn vorige bijdrage, moet u zien in de context van de vraag hoe opvoedkundige bijdragen, of het uitblijven daarvan, in deze 'nieuwe wereld', vol prikkels en camera's, waarin 'showbiz' eerder steeds belangrijker wordt, met enorme bedragen die erin omgaan, een rol spelen die voorheen ondenkbaar was. Een filmpje is zo gemaakt. Een zak met geld biedt mogelijkheden. Als jij het niet doet, doet een ander het. 

 

Je kind afleveren als een 'jonge bejaarde' die kopschuw op elke uitdaging reageert, en geen kans meer durft te pakken, bang voor de eigen schaduw, is net zomin aan te bevelen als de poorten wagenwijd open zetten, en maar zien wat ervan komt. Daarbij is het kind dat door de overbezorgde ouders 24/7 werd afgeschermd van 'prikkels' die niet 'passend' waren, volgens de ouders, niet voorbereid op de orkaan waar ze als jong-volwassenen middenin belanden. In die zin hadden ouders het vroeger makkelijker. Het identificeren van de 'studio's' waar je beter in een grote boog omheen kon lopen als je niet geëxploiteerd wilde worden, en de handelingen waar je 'nee' tegen moest zeggen, waren op een lome achternamiddag in kaart te brengen. Als er al een camera in huis was, dan was die van de ouders. En 'internet' bestond nog niet, of beperkte zich tot een trage verbinding op de 'terminal' waar alleen de ouders toegang toe hadden. 

 

We beseffen allemaal dat de strijd tegen kinderporno belangrijk is, maar zijn tegelijk ook op onze hoede voor computersoftware dat daar automatisch op controleert, en de autoriteiten informeert als er iets wordt aangetroffen, zoals Apple voorstelde. Een plan dat nog even in de ijskast is gezet, omdat niemand wil dat onschuldige familiekiekjes bij de autoriteiten in beeld komen, gekaapt van de computer van één van de gezinsleden, en mogelijk een 'selfie' van een kind dat helemaal niet wist dat de computer, het tablet of de telefoon 24/7 wordt 'afgeluisterd'. Maar je kunt al aan zien komen dat de volgende stap 'incorrecte porno' zal zijn, zulks ter beoordeling van de autoriteiten, op aangeven van een technologiereus. Ook daar heb ik zelf een lijst met 'incorrecte porno', die zich overigens uitstrekt tot zekere series en films, en wat 'angst-porno' wordt genoemd, waar mensen angst wordt aangejaagd zonder concrete dreiging. Toch zult u mij niet horen pleiten voor censuur, op kinderporno na. Maar is dat ook je zoon of dochter in een badpak, zoals sommigen bepleiten? Of tekeningen, schilderijen en eeuwenoude standbeelden zonder seksueel expliciete voorstellingen? 

 

Mocht u rondlopen met plannen om u aan te melden als acteur of actrice in een productie die kan worden aangemerkt als 'gewelddadig', dan is dat wel iets om mee te nemen in uw overwegingen. Al helemaal als u de productie zelf ter hand neemt. We leven in een 'nieuwe wereld', en in meerderheid bent u blij toe. Na de 'gewelddadige porno' is het de beurt aan de 'vrouw-onvriendelijke porno', de 'racistische porno', en de 'homo-vijandige porno'. Dat het er, ondanks al onze inspanningen, niet direct veiliger op wordt, komt mijns inzien vooral omdat het bij ons 'tussen de oren' niet goed zit. We schilderen met een te grove kwast.

Go Back