Vage wetten

De verkoop gaat door tijdens de verbouwing. Als gevolg van de crisis waar we nu middenin zitten dreigt er heel veel te gaan veranderen. Maar we weten nog niet precies wat, of hoe. De crisis is, zeker in ons deel van de wereld, een gezondheidscrisis, een economische crisis, en een bestuurlijke en maatschappelijke crisis. Hoe al die elementen het bestaande weefsel van de samenleving zoals wij dat kennen zal beschadigen, of zelfs onherstelbaar zal vernielen, valt nog niet te voorspellen. 

 

In mijn vorige bijdrage plaatste ik een kritische opmerking bij 'democratie' die verkeerd kan worden opgevat. Alhoewel ik het volgens mij vrij duidelijk heb verwoord. Het peilen van de voorkeur van de bevolking voorafgaand aan het uitvaardigen van normstellende wetten is verstandig. Maar het betrekken van de 'meute' bij het vellen van een oordeel en de uitvoering van een vonnis kun je beter niet aan beginnen. In onze huidige, 'Moderne' samenleving hebben we dat idee verlaten. Om niet te zeggen dat we het hebben omgekeerd. 

 

De wetten worden in de praktijk gedicteerd door 'experts', waarna via de media een oordeel wordt geveld, en een vonnis wordt afgedwongen. Vergelijk het met de opvoeding. Het 'horen' van de kinderen voorafgaand aan het vastleggen van de regels is zeker verstandig. Maar liggen die regels eenmaal vast, dan is het oordeel over een concrete misdraging, of het vonnis, niet aan hen. Dat is de 'Ouderwetse' kijk op opvoeding. De 'Moderne' kijk op opvoeding heeft daar geen vrede mee. De 'Moderne' mens acht dat te star. Die ziet overal 'onderhandelingsruimte', tot ver na de voltrekking van het vonnis. Tot aan je dood kun je er op terug blijven komen of het nou niet anders had gemoeten. 

 

Het vertaalt zich ook in opzettelijk vage bewoordingen voor wetsteksten, en het welbewust vermijden van duidelijkheid, wat over het hele spectrum voor de grootst denkbare onzekerheid zorgt. Nu komt er weer een specifiek verbod op 'Sexting' waar het volwassenen betreft die 'seksueel getint materiaal' uitwisselen met minderjarigen. Maar minderjarigen mogen onderling wel dat soort materiaal versturen. Op het eerste gezicht sympathiek, om niet te zeggen logisch en noodzakelijk. Maar wat nou als die minderjarige het doet voorkomen dat hij of zij meerderjarig is? Of andersom, dat een volwassene het idee heeft met iemand van doen te hebben die zich uitgeeft voor een kind, in een 'rollenspel' omgeving, maar het blijkt om een écht kind te gaan. En wat is precies 'seksueel getint'? 

 

Mijn bedenkingen worden dus niet ingegeven door kritiek op de 'goede bedoeling'. Ook ik vind het onbestaanbaar dat een volwassene seksueel getinte boodschappen uitwisselt met een minderjarige. Maar zo geformuleerd is het niet geschikt als wet, als een duidelijke grens. Het is geen heldere instructie, in het bijzonder door de keuze minderjarigen onderling wel toe te staan dergelijke berichten uit te wisselen. Waarbij ook nog eens het risico bestaat dat ouders die toezicht houden op hun kinderen, en daarbij inzage vragen in de mail en andere elektronische communicatie, op indiscreet materiaal stuiten dat niet voor hun ogen bedoeld was. Van hun eigen kinderen, maar ook de kinderen van anderen. Bij vermoedens van ouders dat het kind gevaar loopt door 'spannende avonturen' met leeftijdsgenoten ontstaat hier eveneens een probleem waar de wet niet in voorziet.

 

Voor deze website heb ik als regel dat ik niet getrakteerd wil worden op film- en beeldmateriaal via de mail, en ook niet deelgenoot gemaakt wil worden van de 'intieme details' van een seksueel getinte ervaring. Zeker niet waar daar kinderen bij betrokken zijn, want dan doe ik ook aangifte. Maar ook niet waar het volwassenen betreft. Wat echter niet betekent dat iedereen dat ook respecteert. Je kunt er op wachten dat bepaalde randfiguren met dat soort vage wetgeving aan de haal gaan, en zelfs mooie mogelijkheden zien om onschuldige mensen in het pak te naaien. Wetgeving met oog voor nuance, detail, en gedoogruimte leidt tot Russische roulette, woordspelletjes, eigen-rechtertje, heksenjachten en lynchpartijen. 

 

Een overheid moet zeggen 'Mag Niet', en klaar. 'Verboden te betreden'. En anders moet je het aan de burger overlaten. Aan de ouders waar het kinderen betreft. Maar wat moeten die nou met deze wet? Zeg je tegen je kind: 'Sexting mag niet!' Zegt dat kind: 'Jawel! Meneer Grapperhaus zegt dat het wel mag, maar alleen met andere kinderen……..'. Lekker dan.

Go Back