Wat moet zo'n kind denken?

De lust om te schrijven is mij weer even vergaan, na de persconferentie van gisteravond. Het is net een rit in de ‘achtbaan’. Wat gisteren moest, mag vandaag niet meer. En andersom. Ik probeer oprecht de argumenten te volgen, maar volgens mij doen ze maar wat. ‘Zullen we eens aan deze knop draaien? Kijken wat er gebeurt…..’. Beetje uit zo’n saaie ‘Science Fiction’ B-film voor kinderen ‘in de opvang’, waarbij Jut en Jul een verlaten ruimtevaartuig vinden. Las trouwens dat de hoogste baas van de Amerikaanse geheime diensten, een zekere mevrouw Haines, tijdens een bijeenkomst in Washington, waar het ging over de toekomst van Amerika in de ruimte, had aangegeven dat het heel goed mogelijk is dat buitenaardse wezen Amerikaanse oorlogsschepen in de gaten houden. En in een ander bericht, in een Britse krant, dat de bijna tachtigjarige president van Amerika zich in een konvooi van 85 auto’s verplaatste tijdens zijn bezoek aan de ‘klimaattop’, in Glasgow, waar hij tevens opviel door een harde, lange, ernstig geurende wind te laten in gezelschap van de toekomstige koningin van dat land, die het daarna nergens anders meer over kon hebben. Een onwaarschijnlijke hoeveelheid methaan moet er vrijgekomen zijn. En overigens streken er in Glasgow meer dan 400 privévliegtuigen neer voor die ‘top’, en bepleitte de voormalige burgemeester van New York, die zes vliegtuigen bezit, drie helikopters, elf huizen, en tweeënveertig auto’s, dat u en ik verder het openbaar vervoe gebruiken, als we niet in ‘lockdown’ zitten, om het klimaat te redden.

 

Maar ik ben gek, omdat ik het gevoel heb dat ‘ouderwetse’ opvoeding ook zijn positieve kanten had, en ik niet aarzel om daarover te corresponderen met geïnteresseerden, voorzover ze al hun moed bijeen hebben weten te schrapen om dat taboe te doorbreken. Of omdat ik de ogen niet sluit voor het fenomeen ‘rollenspel’, en mensen die worstelen met de vraag hoe ‘ouderwets’ hen zou hebben beïnvloed, waar de participanten aan ‘rollenspel’, en onzekere mensen, tenminste nog wel met twee benen op aarde zijn blijven staan. 

 

Als er morgen ‘Breaking News’ is, omdat iemand het onweerlegbare bewijs gevonden heeft dat al het beleid al enige decennia wordt vormgegeven door ‘Aliens’, zou ik niet eens verbaasd zijn. Terwijl ik complottheorieën van die strekking tien, twintig jaar geleden beschouwde als een signaal dat je op moest passen met iemand die dat verkondigde. En ja, het is waar dat sommige berichten overduidelijk ‘nepnieuws’ zijn, ook al ogen ze betrouwbaar omdat de krant of zender die ze verspreidt een goede naam had. Maar in dit klimaat is het onmogelijk die goede naam te verspelen, omdat niemand dat nog als een criterium hanteert voor de keuze van een krant of zender. 

 

Wat men wil horen, is wat men wil horen. En wat men wil lezen, is wat men wil lezen. Het is eerder hinderlijk als het waar blijkt te zijn. Of als beleid logisch volgt uit eerder gemaakte keuzes. Of als het geen klauwen met geld kost, maar onverwacht iets oplevert. Of als een regering besluit om de ‘diensten’, die er louter zijn voor de werkgelegenheid, ‘uit je haar te halen’, zodat je weer toekomt aan nuttige zaken, en verlost bent van de ’schuldsanering’. 

 

O, sorry, dat had ik niet moeten schrijven! Want hoezo is een website over ‘ouderwetse opvoeding’ nuttig? Ik ben niet eens een ‘expert’!

 

Geen druppel gedronken, geen drugs gebruikt, en gelukkig nog geen medicijnen nodig, maar is dat het misschien? Begrijp ik ‘het’ daarom niet meer? Hoogste tijd voor een ‘boostershot’? Of is het gewoon de leeftijd? Dat je jong moet zijn om zo’n huichelachtige schertsvertoning met al die multimiljardairs in Glasgow, voor wie de ‘coronaregels’ net op tijd worden opgeheven, maar waar ze toch al niks mee te maken hebben, omdat die alleen voor u en voor mij gelden, te ‘begrijpen’? Dat je moet zijn opgevoed in deze ‘moderne’ tijd, met zijn Kafkaiaanse processen, en Orwelliaanse omkering van begrippen? Is er een structuur die je kunt gebruiken als referentie, om vast te kunnen stellen of een handeling een succes is, of niet? Want schiet mij maar af, maar als je het overgrote gedeelte van de bevolking ‘vaccineert’, en vervolgens sla je alle records met ‘testen’ op de aanwezigheid van dat virus, maar je blijft herhalen dat het een enorm succes is, dan was ik nu morsdood geweest, na al die vaccinaties die ik in mijn leven heb gekregen. 

 

Wat vertel je je kinderen in deze tijd, over wat mag, niet mag, moet, en niet moet? Hoe motiveer je dat, als je het zelf ook niet begrijpt? ‘Nee schat, die mevrouw is net getest, en niet ziek, maar daarom mag ze hier niet naar binnen, anders worden alle ‘gevaccineerden’ ziek, en dat kunnen de ziekenhuizen niet aan’. ‘Zet je mondkapje op! Want het RIVM heeft het bestudeerd, en het blijkt contraproductief!’ ‘Haal het niet in je hoofd om Pietje een ‘jongen’ te noemen, want wellicht ‘identificeert’ hij zich als ‘meisje’!’ ‘Ja, dat staat wel zo in de wet, maar we doen exact het tegenovergestelde, anders ben je strafbaar’. ‘Ja, we kunnen wel huizen bouwen, maar we doen het niet zolang er nog boeren zijn die voedsel produceren!’ Wat moet zo’n kind denken? Is dat nog wel een functie van de hersenen: Denken?

Go Back