Wellicht denkt u er over een paar jaar anders over

Het internet is een schatkamer. Je vindt er alles wat je hartje begeert. Bevestiging van je eigen (voor-) oordelen, en volop vermaak. Passief vermaak, en handige tips voor het ontwikkelen van specifieke vaardigheden, of interessante speurtochten naar je eigen voorouders, en dat alles omgeven met een weelde aan verhalen. Het internet is daarnaast ook een ontmoetingsplaats. Voor gelijkgestemden, romantici, en voor wereldverbeteraars en ruziezoekers, maar ook voor criminelen en mensen met verdorven verlangens op zoek naar willige slachtoffers.

 

Het is voor sommigen een bron van inkomsten, en voor anderen een ‘casino’ waar ze blootgesteld worden aan verleidingen waar ze het hoofd niet aan kunnen bieden, met alle gevolgen van dien. Een ‘snoepwinkel’ waar je zonder supervisie maar raak kunt graaien, en een valkuil voor mensen met een ‘zwakte’, waar anderen misbruik van maken. 

 

Deze website was, vanaf het prille begin, een vreemde eend in de bijt. Een uithoek. Wat ook wel een ‘niche’ wordt genoemd door mensen die denken in commerciële termen. Of die een ‘zaadje’ willen planten om het tot volle wasdom te zien komen als het ‘viraal’ gaat, waardoor hun eigen ster tot grote hoogte stijgt. Maar dat was nooit mijn bedoeling. Ik wilde niet in de ‘breedte’ groeien, maar de voorwaarden scheppen voor meer ‘diepgang’. Het internet leek daarvoor een ideaal medium, maar daarin ben ik teleurgesteld. Dat heeft niets te maken met de potentie van het medium zelf, maar met de steeds oppervlakkiger wordende mens. In mijn perceptie is het nu zo erg, dat we elkaar daadwerkelijk gek maken met angstverhalen over virussen, terroristen, dreigende oorlogen, en mensen die zich aan de kudde onttrekken omdat ze het gevoel hebben dat dit niet goed af kan lopen.

 

Je hebt aan de ene kant de ‘TikTok-wereld’ waarin mensen uitblinken door stunts die mij het gevoel geven dat ze uit zijn op een eervolle vermelding op de website die de ‘Darwin Awards’ uitreikt, aan mensen die zichzelf van hun leven beroofden door domme dingen te doen, en aan de andere kant hysterische lieden die grossieren in verhalen over ‘micro-agressions’ die hun labiele geestesgesteldheid op de proef stellen, met fanatieke eisen aan de overheid om daarin orde op zaken te stellen, en te verbieden wat hen uit hun slaap houdt. Het zijn daarbij niet twee afzonderlijke groepen, maar ze doen én levensgevaarlijke dingen, én ze schreeuwen hun kelen schor om lucht te geven aan hun angsten. Tegelijkertijd. Iemand kan voor zijn ‘YouTube-kanaal’ zonder parachute uit een vliegtuig springen, ten behoeve van de ‘Likes’, terwijl hij kort daarvoor nog volledig uit zijn dak ging over één of ander onbenullig dingetje. Iemand kan gepassioneerd muziek maken over het bendeleven, drugs, moord-en-doodslag, om vervolgens een clip op te nemen om sympathie te betuigen met zijn ‘zwarte medemens’, om langs beide wegen ‘likes’ te scoren, en nog rijker te worden dan hij al is via de inkomsten uit reclame op zijn ‘kanaal’.

 

In die hysterische, hypocriete wereld hoort deze website niet thuis. Ik vind mijzelf niet beter. En ik realiseer mij terdege dat ik thema’s heb aangesneden die minimaal controversieel waren, en als zodanig ook uitnodigden tot reacties van mensen die u waarschijnlijk zonder veel omhaal wegzet als de ‘gekkies’, omdat ze worstelen met verlangens of gedachten, gevoelens, sentimenten en emoties, al dan niet gekoppeld aan ervaringen, die buiten de norm vallen. Maar door een focus op het individu, en het hameren op ‘diepgang’, zonder te streven naar ‘normalisatie’ (toegankelijkheid voor een breed publiek), hoopte ik inzicht te verschaffen waar we blind varen op de consensus die geen enkel doel dient, behalve dat van het streven naar macht en geld. 

 

Nog luttele weken voor hier het licht uitgaat, zag ik dat de bezoekersaantallen eerder toe- dan afnamen. Maar wie u bent, wat u motiveert, en of die motivatie raakt aan wat ik hoopte te bereiken, kan ik niet weten. Wellicht bent u slechts op zoek naar inspiratie voor uw volgende ‘gig’. Of begreep een algoritme van de zoekmachine waar u gebruik van maakte de strekking van de teksten op deze website niet. Of u verveelde zich in de ‘lockdown’. In elk geval wil ik u, op de valreep, nog al het beste voor 2022 toewensen, en hopelijk in een goede fysieke, maar vooral ook mentale gezondheid, want dat laatste zal nog wel een uitdaging worden gelet op de offers die gevraagd worden in de strijd tegen ‘Omicron’. Mocht u daardoor uw bedrijf kwijtraken, uw baan verliezen, in de kou komen te zitten, uw pensioen en spaargeld zien verdampen, de belastingdruk op zien lopen, geen dak meer boven uw hoofd hebben, en gebruik moeten maken van de voedselbank, terwijl het geld wordt omgewisseld voor ‘social credits’, dan zult u wellicht nog terugdenken aan deze vreemde website.

Go Back