Zullen we het nog gaan missen?

Je kunt geluk hebben, of gelukkig zijn met wat je hebt. In beide gevallen speelt het toeval een grote rol. Het stimuleert mensen die geluk hebben, of gelukkig zijn, en die beseffen hoe het ook gemakkelijk anders had kunnen zijn, om in overweging te nemen dat er iets, of iemand over hen waakt. Met als keerzijde van die gedachte dat degenen die consequent misgrijpen, en wat ze ook doen nooit dat geluk ontmoeten waar ze zo vurig naar verlangen, in de steek gelaten zijn. In religieus bevlogen tijden accepteerde men het geluk, meende men dat de pechvogel wellicht toch iets fout had gedaan, waardoor de Almacht het nodig vond hen te straffen, maar werd van de devote gelovige ook mededogen verwacht.

 

Met het oprukken van de seculariteit en het ontkennen van een Almacht kwam het besef dat het allemaal ‘mensenwerk’ was. Wat leidde tot een weelde aan ideologieën die allen beloofden de burger gelukkig te maken, mits men zich voegde naar de ideologisch gedreven randvoorwaarden. In kritieken wordt dat ‘Sociaal Darwinisme’ genoemd, en het leidde tot miljoenen doden, en onvoorstelbare verwoestingen. 

 

In de ‘post-ideologische’ periode, nadat het openlijke fascisme was verslagen in de Tweede Wereldoorlog, en de Sovjet-Unie de pijp aan Maarten gaf, waarna ook andere formeel communistische landen de koers verlegden, en minder hoog van de toren bliezen, bedachten de ‘experts’ dat geluk een puur individuele beleving was. Wat de één een waar ‘genot’ vond, vond de ander afgrijselijk, en andersom. In onze westerse wereld werden de sluizen opengezet, waardoor ‘individualisme’ een toverwoord werd. En regeringen het op zich namen om ‘maatwerk’ te leveren, en iedereen individueel te bedienen. 

 

Omdat het vertrekpunt van die expeditie nog de samenleving was, waren de verschillen nog enigszins te overzien. De één vergreep zich aan de drugs op zoek naar geluk. De ander stortte zich in wisselende contacten op zoek naar die ene unieke ‘beloofde’ partner. En een derde bedacht voor zichzelf dat een goed gevulde bankrekening hem of haar gelukkig zou maken. Gaandeweg werden de verschillen groter, kwamen extremen in beeld die voorheen door het ‘fatsoen’ (de opvoeding) waren afgestopt, en nu is de chaos compleet. 

 

De één leeft in een sprookjeswereld die geen raakvlak heeft met de realiteit, maar die middels een claim op ‘Safe Space’ wordt gecultiveerd ten koste van anderen. De volgende leeft als een beest. Weer een ander zwijmelt met het ‘criminele circuit’ dat wordt geïdealiseerd en gecultiveerd. En als we het hele slachtveld zo overzien, dan kan de conclusie slechts zijn dat we steeds minder gelukkig zijn, hoewel we materieel beter af zijn dan ooit. Ik las in de kop van een ‘GoogleFeed’ dat de ex-partner van een ‘BN-er’ een ‘team’ therapeuten om zich heen had verzameld. Ik hoop voor haar dat het gaat helpen, maar ik betwijfel het ten zeerste.

 

Vooral op dat niveau van de ‘Influencers’ kom je werkelijk de meest verschrikkelijke dingen tegen. Ongekend leed, verborgen achter een masker van ‘aandachttrekkerij’. In de ‘Ouderwetse’ omgeving, voorzover daar nog iets van over is, hoor ik ze brommen dat ze ‘allemaal’ nodig een pak slaag moeten krijgen. Maar dat is het niet, en dat gaat niet helpen. Nog los van het gegeven dat er her en der ‘influencers’ tussen zitten die daar juist op ‘kicken’. Waarvan ik denk dat sommigen daarmee op moeten passen, omdat het geluk dat ze langs die weg ervaren de potentie heeft om hun ‘zelfdestructieve’ neigingen te voeden tot er niks meer te voeden valt. 

 

Invloedrijke mensen menen dat het tijd wordt voor een ‘Big Reset’. Wat het concreet precies inhoudt is nog niet helemaal helder, maar in de kern draait het om een ‘groene toekomst’, waarin u niets meer zult bezitten, alles zult huren wat u nodig heeft, waarbij het huidige geld niet meer bestaat, en is ingeruild voor ‘sociaal krediet’, en ze beloven u dat u intens gelukkig zult zijn. Alle regeringen in ons deel van de wereld zijn aan boord, en werken aan dat plan. Hoe ons leven er dan uit zal zien kan ik u niet vertellen, maar ‘sociaal krediet’ is een mengeling van beloning voor arbeid, en een boetesysteem voor misdragingen, digitaal verwezenlijkt en centraal geleid door ‘Big Brother’. Daarnaast verwijst de opkomst van de farmaceutische industrie, waar miljarden in zijn gepompt het afgelopen jaar, naar een bijdrage vanuit die hoek. Wat ik hier op mijn website eerder ‘chemische stabilisering’ noemde. 

 

Het is niet aan mij om over dat plan een eindoordeel uit te spreken, en ik begrijp het als mensen menen dat het de ‘Hemel op Aarde’ zal zijn. Mijn ‘Ouderwetse’ kijk op geluk revolteert, waar ik de ‘sensatie’ van geluk zie als een complex samenspel van onaangename ervaringen, die als achtergrond dienen, en de bevrediging van enig verlangen, bij voorkeur als uitkomst van eigen inspanningen. Die ‘strijd’, zo komt het mij voor, is onontbeerlijk. Maar wie weet wat de toekomst nog gaat brengen? Wellicht is het mogelijk om die herinneringen van ‘strijd’ te programmeren, zonder de noodzaak van échte ‘strijd’? Maar ook als zo’n ‘gefopte’ mens daadwerkelijk gelukkig is, is dat dan onze ‘Raison d’être’? Ik heb mijn twijfels, al zal ik sommige strijd, met name oorlogen en diepe ellende, niet missen.

Go Back